*بالاخره ایران بعد از نشان داد قدرت خود به جهان ملوانان انگلیسی را با یک دست کت شلوار ایرانی روانه خانه و کاشانه خودشان کرد . جدای از همه حرفها ، فشار ها ، من یکی که از این ماجرا و موضع ایران در این ماجرا لذت بردم

*اگر میبینید این روزها کمتر مینویسم واقعا واقعا سرم شلوغه ف تو این مدت چند قرن که زندگی کردم یادم نمیاد فقط برای خواب به خونه رفته باشم اما الان وضعیتم اینگونه است .

*من معمولا رسمی لباس میپوشم و از پوشیدن رنگهای شاد لذت میبرم اما بیشتر از همه از پیراهنهای صورتی ، قرمز ، زرد و آبی خوشم میاد و عادت هم دارم که با شلوار فاستونی بپوشم ، چون که اولا عادت کردم، دوما هم که در مالزی واقعا زجر آوره شلواره جین پوشیدن . اینها رو گفتم تا به اینجا برسم که در مورد جوراب ، همیشه همیشه از جوراب سفید استفاده میکنم . امروزیکی از دوستای خیلی صمیمیم که یک خانم هلندی است به همراه شوهرش اومد و گفت که سینا میدونی جوراب سفید پوشیدن اصلا حرفه ایی نیست و خیلی زشته و فقط وقتی میخواهی بری ورزش یا شلوار جین داری جوراب سفید باید بپوشی چندنفر ازبچه ها هم اونجا بودند و شروع کردند : آره آره واقعا زشته حالا یکی تکلیف من و با این پانزده جفت جوراب سفید و گران من روشن کنه

*خبر مهم آخر : همخونه اییم که اسمش ویل است ، از نامزدش که قرار بود چند وقت دیگه باهم ازدواج کنند جدا شد یا به قول خارجی ها بروک آپ کردند . همین هفته پیش نامزدش مارو دعوت کردند رستوران و کلی شکم پرستی کردیما اما دست زمونه همینه .اما بیچاره دختر خوب و پولداری …بود حیف شد:)

۱۶م فروردین ۱۳۸۶

دسته بندی: sina rahati